'Over again' Rozdział 1

Czy wiesz jak to jest gdy po zobaczeniu jednej rzeczy wali ci się cały świat. Wszystko co kochasz traci sens? Ja wiem.

Kate

Jak co dzień poszłam do sklepu, który znajdował się na parterze w budynku gdzie było moje i Harrego mieszkanie. Wzięłam chleb,  jogurty i miałam już podejść do kasy, gdy coś przykuło moją uwagę. Podeszłam do półki z gazetami. Na każdej były zdjęcia Hazzy. Nagłówki wręcz krzyczały. Na zdjęciach oprócz Harrego (co mnie nie dziwiło) były jakieś dziewczyny (co mnie bardzo zdziwiło). Zdjęcia były trochę nie ostre,  a na nich on i te dziewczyny w niejednoznacznych pozach, mieli dziwne miny. Od razu zauważyłam, że był pijany… Przeczytałam szybko artykuł. Pisali, że sławny Harry Styles nieźle się zabawił na ostatniej gali, tylko co na to powie jego dziewczyna Kate Nash. Chyba po raz pierwszy nie poszłam z nim na galę, bo trochę mnie bolał brzuch. Poczułam jakby mi ktoś nóż w plecy wbił. Zakręciło mi się w głowie i zrobiło słabo. Zupełnie nie wiedziałam co robić. Kupiłam produkty, które wpakowałam do koszyka i tę cholerną gazetę. Weszłam po schodach na górę i otworzyłam drzwi do mieszkania. Harry był w kuchni, miał okropnego kaca. Po tych zdjęciach nie dziwie się. Nie wiele się namyślając z garderoby wyciągnęłam walizkę, zapakowałam do niej wszystko co mi wpadło do ręki, potem do kosmetyczki zapakowałam potrzebne kosmetyki. Nawet nie zauważyłam jak łzy zaczęły mi spływać po policzkach. Wszystko zapięłam, rzuciłam gazetę na łóżko, aby zobaczył.

Nigdy nie sądziłam, że tak będzie wyglądał nasz koniec? Kiedyś myślałam o nas, o mnie i Hazzie na zawsze. 

Wyszłam z pokoju i ruszyłam w kierunku drzwi wyjściowych.

Harry

Rano obudziłem się z potwornym bólem głowy, nogi miałem jak z waty. Szczerze? Nie wiele pamiętałem z wczorajszej nocy tylko, że wygraliśmy nagrodę, a potem zaczęło się ‘  after party’. Kate ze mną nie poszła, bo mówiła, że się źle czuje. Smutno mi było, ale wiedziałem, że poszłaby ze mną i na pewno się wykręcała. Od momentu gdy się obudziłem po mojej głowie chodziło jedno imię- Emanuelle.

 Z wielki trudem poszedłem do kuchni. Kate nie było, bo wyszła do sklepu jak zawsze. Gdy usłyszałem otwierające się drzwi, uśmiechnąłem się. Już prawie czułem jej usta na moim policzku i te małe, ciepłe dłonie na moich plecach. Chwilę później usłyszałem jak coś/ ktoś się tłucze jakby wyciągała coś wielkiego z garderoby. Potem weszła do łazienki. Zaniepokojony chwiejnym krokiem wyszedłem z kuchni  i stanąłem w przedpokoju. Kate taszczyła wielka walizkę. Zupełnie nie wiedziałem o co chodzi. Wszedłem do sypiali, na łóżku leżała gazeta. Na pierwszej stronie były moje zdjęcia i jakiś dziewczyn, które siedziały mi na kolanach, przytulały się do mnie,  których nie znałem ( a może nie pamiętałem). To wyjaśniało dlaczego ‘Emanuelle’ chodziło mi po głowie. Nie długo się przyglądałem, bo Katie zbliżała się do drzwi. Nie wiele się namyślając, totalnie nie wiedząc jak ją przeprosić, z prędkością Usaina Bolta wybiegłem z pokoju.

-  Kate! Zatrzymaj się! Zaczekaj! Kate!- podbiegłem do drzwi i zasłoniłem je całym ciałem. Chyba trochę to niedojrzałe, ale nie wiedziałem co zrobić, Katie bywa bardzo uparta, A zasłonięcie drzwi było ostatnią deską ratunku, wykorzystująca moją przewagę, byłem większy i silniejszy. Ale w środku czułem, że jestem mały. Małym dupkiem. Kate się zatrzymała. Nie patrzyła na mnie tylko na swoje buty. – Kate?

Podniosła wzrok i to co zobaczyłem w jej zawsze roześmianych paczadełkach zwaliło mnie z nóg. Jej brązowe oczy były tak potwornie smutne, że płakać mi się chciało, widać było, że jest zawiedziona i wściekła. A najgorsze jest to, że płakała.  Chciałem przytulić ją do mnie, powiedzieć  ‘wszystko będzie ok.’ choć czułem, że tak nie jest. Podniosła dłoń (już myślałem, że do mnie) niestety myliłem się. Chwyciła klamkę, nacisnęła i otworzyła drzwi. Już nie blokowałem. To był koniec..

„Said I’d never leave her cause her hands fit like my T-shirt,
Tongue tied over three words, cursed.
Running over thoughts that make my feet hurt,
Bodies intertwined with her lips”

----------------

Jest! Napisałam to! Będzie to kilku rozdziałowe opowiadanie, Mam nadzieję, że się wam spodoba i nie wyjdzie z tego melodramat ;)

Mam pytanie umie ktoś robić tła? ^^

Komentujcie! Wiem, że niektórzy/re z was czytacie to (jeśli czytacie) na telefonie i możecie dodawać komentarzy to napiszcie do mnie na tt. Wtedy będę wiedziała, że pisze to dla kogoś i ma to sens :)

Do następnego! @ann_ladybird